Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2008

Θήβα: Φυλακές της ντροπής
"Τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα για μας στη Θήβα από ό,τι ήταν στον Κορυδαλλό. Κατ' αρχάς δεν έχουμε ζεστό νερό. Αναγκαζόμαστε να πλενόμαστε με κρύο. Μετά, άντε και κρύωσες: δεν υπάρχουν γιατροί. Πριν από λίγες μέρες είχαν αρρωστήσει σχεδόν όλες οι κρατούμενες... Ούτε κελιά έχουμε. Ζούμε όλες σε θαλάμους οκτώ μέχρι 17 ατόμων. Για σκεφτείτε μια μεγάλη γυναίκα ή ισοβίτισσα να πρέπει να μένει με τόσους ανθρώπους μαζί. Ή μια εργαζόμενη να θέλει να κοιμηθεί νωρίς... Όμως το πιο μεγάλο πρόβλημα είναι ότι είμαστε μακριά από την πόλη. Και δεν έχουμε συχνά επισκεπτήριο από τους συγγενείς μας ούτε από τους δικηγόρους. Α, να γράψετε κι ότι το υπουργείο δε στέλνει λεφτά ούτε για πετρέλαιο, οπότε δεν έχουμε θέρμανση...».
Η Αφροδίτη, μια νέα γυναίκα που είναι έγκλειστη, επικοινώνησε με την «Ε» για να αναγγείλει τη συμμετοχή και των γυναικών κρατουμένων στην αποχή από το συσσίτιο των φυλακών από την ερχόμενη Δευτέρα 3 Νοεμβρίου μέχρι να ληφθούν μέτρα για την αντιμετώπιση μιας σειράς θεμάτων που εκθέτουν σε υπόμνημά τους, το οποίο θα στείλουν στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Η αφορμή, σύμφωνα με το υπόμνημά τους, είναι οι τριτοκοσμικές συνθήκες διαβίωσης εντός του καταστήματος αλλά και η αντιμετώπισή τους από το σύνολο των υπηρεσιών του υπουργείου Δικαιοσύνης.Συγκεκριμένα, διαμαρτύρονται για:**την ανύπαρκτη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη,**τα λιγοστά έως ανύπαρκτα υλικά καθαριότητας, χωρίς δικαίωμα προσωπικής αγοράς τους,**τους ανύπαρκτους κανόνες υγιεινής, όπως είναι και η έλλειψη ζεστού νερού,**την ανύπαρκτη κοινωνική υπηρεσία και πρόνοια,**την απαράδεκτη τροφοδοσία λόγω έλλειψης υλικών, με αποτέλεσμα να τρώνε συνέχεια τα ίδια, καθώς δεν υπάρχουν ακόμη συμβάσεις για την τροφοδότησή τους,** το γεγονός ότι είναι άγνωστη λέξη η παροχή ειδών πρώτης ανάγκης - τους λείπει ακόμη και το χαρτί υγείας, το σαμπουάν, η οδοντόκρεμα, είδη που δεν παρέχονται ούτε στις άπορες,**τη ρατσιστική αντιμετώπιση των κρατουμένων ανάλογα με τα αδικήματα που έχουν διαπράξει,**την άνιση αντιμετώπιση σε θέματα υπολογισμού των ποινών για την αναστολή,**τη μεγάλη αργοπορία στον προσδιορισμό της εκδίκασης των αδικημάτων και ειδικότερα στην εκδίκαση των Εφετείων, **την ιδιαίτερη σκληρότητα των ανθρώπων που τις δικάζουν,**και τέλος «την ανύπαρκτη δεύτερη ευκαιρία που όλες περιμένουμε και που όλες εμείς δικαιούμαστε αλλά ποτέ δεν μας δίνεται».Τόσο οι συνθήκες διαβίωσης στις νέες φυλακές όσο και το γεγονός ότι είναι απομακρυσμένες επιβεβαιώνουν αυτούς που υποστήριζαν ότι απλώς συγκαλύπτουν ένα κοινωνικό πρόβλημα μεταφέροντάς το μακριά από τον κοινωνικό έλεγχο, αλλά και ότι καινούργιες φυλακές σημαίνουν περισσότερους κρατούμενους: ήδη στη χωρητικότητας 400 ατόμων γυναικεία φυλακή βρίσκονται αυτή τη στιγμή περισσότερες από 450 γυναίκες. *
της Ιωάννας Σωτήρχου από την Ελευθεροτυπία

Δεν υπάρχουν σχόλια: