Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Κύριοι
συνάδελφοι, φαίνεται καθαρά ότι πρέπει για λόγους διαφάνειας να ερευνηθούν από την υπό σύσταση εξεταστική επιτροπή όλες οι πτυχές που άπτονται του δημοσίου συμφέροντος σε σχέση με την υπόθεση Βατοπαιδίου και να αποδοθούν ευθύνες όπου υπάρχουν. Όμως, σε καμιά περίπτωση η ανάγκη αυτή δεν μπορεί να οδηγήσει σε απόπειρα ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής για λόγους πρόσκαιρων μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και παραπλανητικών εντυπώσεων.
Πολύ περισσότερο που δεν υπάρχει κανένα ποινικού ενδιαφέροντος στοιχείο στα κείμενα που επικαλείται άκριτα και με τόση προχειρότητα - πιστεύω - και ανευθυνότητα το ΠΑ.ΣΟ.Κ. για τη σύσταση Επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης. Ούτε καν αναφορά δεν υπάρχει κύριοι συνάδελφοι σε "λειτουργία Υπουργών", ακόμη και στο κείμενο της παραίτησης των δύο εισαγγελέων. Γιατί αλλιώς, θα οδηγούμασταν στη διαπόμπευση πολιτικών, όπως πολύ σωστά είπε ο κ. Αλαβάνος, θέτοντας μάλιστα και συνειδησιακό θέμα κατά την ψηφοφορία ή στη σπίλωση ή διασυρμό, όπως είπαν κάποια άλλα στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Δεν μπορεί λοιπόν αυτοί που έδωσαν την κυριότητα να φαίνονται τώρα ότι μεριμνούν για τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου, αποσιωπώντας ή παραβλέποντας τους λόγους που οδήγησαν, τόσο τον κ. Δρυ όσο και τον κ. Φωτιάδη στην αποδοχή των Γνωμοδοτήσεων και στις τρεις Υπουργικές Αποφάσεις τους που αναγνώρισαν και παρέδωσαν την κυριότητα. Με το Πρωτόκολλο Παράδοσης και Παραλαβής που μετεγγράφει στο Υποθηκοφυλακείο το 2003 και έγινε εκτενής αναφορά και από τους προλαλήσαντες.
Έτσι λοιπόν μετά την εκχώρηση από το δημόσιο της κυριότητας της Βιστωνίδας στη Μονή Βατοπαιδίου, που είναι το μείζον ζήτημα, ανεδείχθη το σοβαρό πρόβλημα της ανάγκης αποκατάστασης των ψαράδων και παραγωγικών τάξεων της Ξάνθης και Ροδόπης που θίγονταν και γι’ αυτό διαμαρτύρονταν έντονα.
Όσοι φορείς αντιδρούσαν έως τότε εντονότατα για το θέμα της κυριότητας, άρχισαν να ζητούν επιτακτικά λύση, κατ’ αρχήν απαλλοτρίωσης με αποζημιώσεις, επ’ ωφελεία των ψαράδων και των παραγωγικών τάξεων της Ξάνθης και Ροδόπης. Λεφτά ή ομόλογα για το σκοπό αυτό δεν υπήρχαν στο Υπουργείο Οικονομικών. Επόμενη δυνατότητα ήταν η διαδικασία ανταλλαγής. Η ανταλλαγή όμως προϋποθέτει δεδομένη κυριότητα και αποτίμηση, ώστε τα ανταλλασσόμενα να είναι ίσης αξίας.
Είναι προφανές κύριοι συνάδελφοι, ότι εάν δεν υπήρχε η κυριότητα αυτή της Μονής δεν θα υπήρχε απολύτως κανένας λόγος ανταλλαγής. Ανταλλαγής που γίνεται μόνο από την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου. Το μόνο που έκανα εγώ κύριοι συνάδελφοι ως Υπουργός και όχι ως Υφυπουργός, όπως αναληθώς λένε κάποιοι, ήταν πολλούς μήνες μετά την κρίση επί του ιδιοκτησιακού και την εκχώρηση από το δημόσιο της κυριότητας της Βιστωνίδας στη Μονή Βατοπαιδίου που έγινε το 2003, και όχι βιαστικά, όπως παραπλανητικά λέγεται, δηλαδή τον Ιανουάριο του 2005, να αναθέσω στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου τη διαδικασία ανταλλαγής, μετά μάλιστα και από σχετική ομόφωνη, οκτώ δηλαδή στους οκτώ, γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και κατά πιστή αντιγραφή της. Αυτό ακριβώς συνέβη.
Η διαδικασία αυτή δε δεν είναι αυθαίρετη. Προβλέπεται ρητά στο άρθρο 2 παράγραφος 1 του νόμου 973 του 1979 της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου… …εφαρμόζοντας τον κανονισμό λειτουργίας της από το 1980.
Επαναλαμβάνω λοιπόν κύριοι συνάδελφοι, ότι η διαδικασία αυτή δεν είναι αυθαίρετη. Προβλέπεται ρητά σε νόμο του 1979. Και ο κανονισμός της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου προβλέπεται σε απόφαση του 1980. Αυτά δε ίσχυσαν σε όλη τη διάρκεια διακυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Δεν τροποποιήθηκαν. Και επί ημερών σας ο ίδιος νόμος και ο ίδιος κανονισμός ίσχυσαν και εφαρμόστηκαν.
Ο Υπουργός Γεωργίας λοιπόν, λέει η διάταξη, αναθέτει δι’ αποφάσεώς του στην Εταιρεία τη διοίκηση και αξιοποίηση των ακινήτων. Αυτό ακριβώς έκανα και μόνο. Μόνο αυτό έκανα και γι’ αυτό κατηγορούμαι τώρα –άκουσον άκουσον- επειδή εφήρμοσα μια διάταξη που ισχύει
29 χρόνια χωρίς τροποποίηση. Κι αυτό συμβαίνει βέβαια με την κακόβουλη επικοινωνιακή καταιγίδα των τελευταίων εβδομάδων.
Η δε Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, συνεχίζει η διάταξη, τα ανταλλάσσει προς το σκοπό αποκτήσεως εταίρων. Περί αυτού πρόκειται. Η διάταξη αυτή, λοιπόν, που ισχύει, εξηγεί πώς γίνεται η διαδικασία ανταλλαγών.
Έτσι, εγώ δεν έκανα ανταλλαγές, αφού δεν είχα απολύτως καμία τέτοια αρμοδιότητα. Αυτή ανήκε στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, η οποία έκανε και την τελική επιλογή ως προς το «ποια είναι κατάλληλα και πρόσφορα ακίνητα για ανταλλαγή». Αυτή είναι η όλη αλήθεια. Διαψεύστε το αν θέλετε.
Ως προς την κρίση δε του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, επειδή έγινε πολύς λόγος γι’ αυτό, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους δεν είναι ένα τυχαίο όργανο. Είναι ανώτατο θεσμικό όργανο της πολιτείας που προβλέπεται στο άρθρο 100 παράγραφος α’ του Συντάγματος. Το Σύνταγμα προβλέπει τι είναι το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Και οι αρμοδιότητές του είναι "η δικαστική υποστήριξη και εκπροσώπηση του δημοσίου, η αναγνώριση απαιτήσεων κατά του δημοσίου και ο συμβιβασμός σε διαφορές με αυτό". Αυτές είναι οι αρμοδιότητές του, αυτά δηλαδή τα οποία ετέθησαν στην κρίση του.
Λέει τώρα η ομόφωνη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η 15/2004, που με ψήφους οκτώ έναντι οκτώ, έκρινε ορισμένα πράγματα: Ενόψει των ανωτέρω –ακούστε διατύπωση- η Ιερά Μονή αναγνωρίστηκε έναντι του δημοσίου κυρία των αναφερθεισών εκτάσεων και ουδέν όργανό του –του δημοσίου- δικαιούται να αμφισβητήσει την κυριότητα της Ιεράς Μονής έναντι του δημοσίου επ’ αυτών.
Κάντε διαφορετικά εσείς. Ανατρέψτε αυτή τη γνώμη. Διερωτώμαι.
Το Νομικό Συμβούλιο –ο κ. Δραγασάκης είπε να πάτε σε κανένα δικηγόρο να ρωτήσετε- είναι οκτώ νομικοί σύμβουλοι, κύριοι, όχι δικηγόρος δικολάβος. Είναι οκτώ Νομικοί Σύμβουλοι του Κράτους, οι οποίοι απεφάνθησαν έτσι.
Και προχωρεί η Γνωμοδότηση: Ενόψει των ως άνω αναλυτικώς εκτεθέντων, κατά την ομόφωνη γνώμη του Τμήματος, ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων νομίμως δύναται να αναθέσει στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου -σύμφωνα με τις διατάξεις που σας προανέφερα- την ανταλλαγή εκείνων των παραλίμνιων εκτάσεων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων με άλλες εκτός των Νομών Ξάνθης και Ροδόπης, δεδομένης της αρμοδιότητας για ανταλλαγή της Λίμνης Βιστωνίδας στο Υπουργείο Οικονομικών.
Αυτά λέει η Γνωμοδότηση και όχι οι δικολάβοι ούτε οι δικηγόροι, αλλά οι Νομικοί Σύμβουλοι του Κράτους, οκτώ στους οκτώ.(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Ο κ. Κρόμπας, ο τότε Αντιπρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σε κεντρικό κανάλι είπε λίγες μέρες αργότερα επί λέξει: «Και σήμερα αν με ρωτούσαν και τώρα αν με ρωτάτε, βεβαίως το ίδιο θα έλεγα, βεβαίως μπορούμε να κάνουμε αυτά τα οποία λέει η Γνωμοδότηση». Αυτό αναφέρεται σε περί πιέσεων ή οτιδήποτε άλλο ή ότι δεν κατάλαβαν κάποιοι τι έκαναν.
Αποδεικνύεται έτσι, λοιπόν, περίτρανα ότι τα ακίνητα που δόθηκαν κατά κυριότητα στη Μονή, δηλαδή η Βιστωνίδα, δεν προσδιορίστηκαν από κανέναν άλλο πλην των Γνωμοδοτικών Συμβουλίων και των Υπουργικών Αποφάσεων των δύο Υφυπουργών Οικονομικών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έως το 2003. Και η εν συνεχεία ακολουθηθείσα διαδικασία ανταλλαγής της ΚΕΔ προβλέπεται ρητά στο νόμο που σας προανέφερα και στον κανονισμό της ΚΕΔ.
Η ομόφωνη αυτή Γνωμοδότηση έγινε αποδεκτή λόγω αρμοδιότητας, σύμφωνα με τη συνήθη ορθή υπουργική πρακτική αποδοχής εκατοντάδων ομόφωνων Γνωμοδοτήσεων του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, όπως κάνατε καλόπιστα και εσείς συστηματικά, κύριοι συνάδελφοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ., τέως Υπουργοί του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Και σας κοιτάω στα μάτια αν κανείς από σας είχε επιφύλαξη να αποδεχθεί μια ομόφωνη απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, χωρίς κανένα άλλο λόγο ή καμία άλλη υπόνοια. Και δεν κατηγορηθήκατε ποτέ γι’ αυτό ότι αποδεχτήκατε εκατοντάδες ομόφωνες Γνωμοδοτήσεις του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. "Το ίδιο θα κάναμε και εμείς", μου λένε τώρα πολλοί συνάδελφοι νυν και τέως Υπουργοί. Αφού η τυχόν απόρριψη της Γνωμοδότησης και μάλιστα αναιτιολόγητα και σε μια περίοδο που δεν υπήρχε καμία επιφύλαξη επί του περιεχομένου της γνώμης της, αρμοδιότητάς μου, δηλαδή του Υπουργείου, θα ήταν αυθαίρετη και ύποπτη. Αφού ένας Υπουργός δεσμεύεται και λαμβάνει πάντα υπόψη το συνταγματικά θεσμοθετημένο αυτό όργανο της πολιτείας και δεν αυθαιρετεί. Ούτε μπορεί να έχει ευθύνη κάποιος Υπουργός επειδή κάποια από τις χιλιάδες αποφάσεις που έχει υπογράψει, μπορεί να υλοποιήθηκε λανθασμένα μετά από κάποια χρόνια.
Οι δύο σχετικές υπουργικές αποφάσεις που υπεγράφησαν, δεν δημοσιεύονται στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως και το τονίζω κι αυτό γιατί και επί αυτού υπήρξε απορία, γιατί δεν αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις, ούτε έθεσαν κανόνες δικαίου.
Γι’ αυτό δεν δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και είναι απόλυτα σύμφωνες με το νόμο.
Αφορά δε η ΚΥΑ θέματα ανάλογα με τις αρμοδιότητες του Υπουργείου Οικονομικών και του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Φαίνεται, λοιπόν, καθαρά ότι δεν έγινε καμία παρέμβασή μου πουθενά και πως εφήρμοσα απλά και αυστηρά το νόμο όπως θα κάνατε όλοι από σας. Ενήργησα πάντοτε στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων και καθηκόντων μου. Ως μη αρμόδιος δεν υπέγραψα καμία πράξη ανταλλαγής, ούτε συμβόλαιο. Ούτε είχα την αρμοδιότητα να αποφανθώ τόσο επί της κυριότητος, όσο και επί της αποτίμησης της αξίας των προς ανταλλαγή ακινήτων.
Εύχομαι, κύριοι συνάδελφοι, να βοηθήσουμε όλοι για την εξεύρεση της αλήθειας και να μην αναλωθούμε σε μικροκομματικές σκοπιμότητες ή προσωπικές ύποπτες στοχεύσεις.
Ευχαριστώ.
