Δεκαπενταύγουστος του 40. Το Αιγαίο από τον ιερό οκρίβαντα του Ναού της Μεγαλόχαρης στην Τήνο, και μαζί του ολόκληρη η Ελλάδα, γιορτάζουν την μεγάλη Θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Παναγίας. Πλήθη προσκυνητών έχουν κατακλύσει το Ιερό νησί και πορεύονται άλλοι γονατιστοί και άλλοι ορθοί γεμάτοι σκέψεις και συλλογισμούς, την λεωφόρο Μεγαλόχαρης, την λεωφόρο αυτή των δακρύων, για να φτάσουν, υπομονετικά περιμένοντας ώρα πολύ, ως το ιερό και περίπυστο εικόνισμα της Παναγίας, και ζητήσουν την μεσιτεία Της και την πρεσβεία Της.Την Μεγάλη Ημέρα αυτή για την Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό επέ-λεξαν οι Ιταλοί για να τορπιλίσουν το πολεμικό πλοίο «Έλλη» και με την άνανδρη αυτή επίθεση ουσιαστικά η Τήνος το ιερό νησί της Μεχαλό-χαρης να δεχθεί τις πρώτες πληγές του πολέμου.
Αφού λοιπόν το προσκλητήριο των νεκρών για τα Μεγάλα Ιδανικά της Πίστεως και της Πατρίδος έγινε στα ιερά χώματα της Τήνου δεν ήταν δυνατόν το Πανελλήνιο Προσκύνημα της Μεγαλόχαρης να υστερήση σε εκδηλώσεις συμπαραστάσεως και συμπαθείας προς τον αγωνιζόμενο Ελληνικό λαό.
Η Διοικούσα το Πανελλήνιο Προσκύνημα της Μεγαλόχαρης Επιτροπή με την ιστορική της απόφαση διέθεσε όλα τα αναθήματα, τα τάματα, τα πολύτιμα αντικείμενα και τα κοσμήματα υπέρ του μαχόμενου Έθνους. Και αυτό είναι μόνο η αρχή.Ένας τεράστιος αριθμός Ιερέων με ηρωισμό και αυταπάρνηση όπως όλοι οι Έλληνες θυσιάζεται στον βωμό του καθήκοντος και της τιμής, αλλά και κράτησε ψηλά το ηθικό φρόνημα του λαού και άνοιξε παράθυρα ελπίδας μέσα στα σκοτεινά και μαύρα αυτά χρόνια.
Η συνέχεια εδω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου