Με τον θάνατο του Αλέξανδρου Ζωγράφου μικραίνει ο κύκλος των επιζώντων ακόμη ηρωικών αντιστασιακών, που πήραν μέρος στην ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου.
Γεννημένος το 1925 στα Λεύκτρα της Βοιωτίας, ο Αλέξανδρος προερχόταν από εύπορη, ιστορική οικογένεια, που μέχρι την έναρξη της Κατοχής τού εξασφάλισε άνετη ανατροφή και άριστες σπουδές.
Είναι ο νεαρότερος από τους πρώτους αντάρτες της ομάδας του Αρη Βελουχιώτη.
Στην αρχή ο Αλέξανδρος χρησιμοποιείται ως σύνδεσμος μεταξύ των αντάρτικων ομάδων. Χωρίς να προκαλεί υποψίες, λόγω της νεαρής ηλικίας του, κυκλοφορεί ακόμη και μέσα στην Αμφισσα και με τα άριστα γερμανικά του μπορεί να συνδιαλέγεται άνετα με γερμανούς στρατιώτες και να αποσπά χρήσιμες πληροφορίες για τις κινήσεις του κατοχικού στρατού.
Μετά το σαμποτάζ του Γοργοπόταμου, όπου πήρε το βάπτισμα σε πολεμική δράση, ο μικρός καπετάνιος Ζωγράφος δεν έλειψε από καμιά μεγάλη μάχη που έδωσε το 2ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ.
Με το ξέσπασμα του Εμφυλίου, ο Ζωγράφος ως αξιωματικός του Δημοκρατικού Στρατού τραυματίζεται σε μάχη στην Αττική και συλλαμβάνεται. Οδηγείται στο στρατοδικείο Θηβών και καταδικάζεται σε ισόβια. Οταν ο Ζωγράφος αποφυλακίζεται ύστερα από αρκετά χρόνια, ρίχνεται με πάθος στη θαρραλέα δημοσιογραφία κατά της Δεξιάς και το πληρώνει με εξορία.
Στη διάρκεια της χούντας, έχοντας μυήσει αντιχουντικούς αξιωματικούς, οργανώνει ομάδα για να ανατρέψει το καθεστώς των συνταγματαρχών. Κάποιος ανώτατος αξιωματικός λιποψυχεί την τελευταία στιγμή και τον προδίδει. Φυλακίζεται ο Ζωγράφος στο κάτεργο των φυλακών της Κέρκυρας και υποβάλλεται σε φριχτά βασανιστήρια.
Παρά την αυστηρή επιτήρηση, ο Ζωγράφος επιχειρεί το ακατόρθωτο. Πετυχαίνει να στείλει στο εξωτερικό μηνύματα που κινητοποιούν την κοινή γνώμη, και ιδιαίτερα τους σοσιαλιστές ηγέτες της Ευρώπης.
Ακόμη και στο Λονδίνο, σε παράσταση στο Κόβεντ Γκάρντεν, ο Λόρενς Ολίβιε απευθυνόμενος στα βασιλικά θεωρεία, ζήτησε από τη βασίλισσα Ελισάβετ «να παρέμβει για τη σωτηρία του ήρωα της αντίστασης που πολέμησε στο πλευρό των βρετανών κομάντος στον Γοργοπόταμο και τώρα σβήνει στις ελληνικές φυλακές».
Οι ξένοι πολιτικοί πιέζουν για την αποφυλάκισή του, οι διώκτες του Ζωγράφου διστάζουν να τον εκτελέσουν και με την πτώση τους αποφυλακίζεται και επιστρέφει στη μαχόμενη δημοσιογραφία.
Σεμνός, ανιδιοτελής, περήφανος, αρνήθηκε οποιαδήποτε ανταμοιβή από την Πολιτεία. Οι νεότεροι θα πρέπει να μη λησμονούν ότι πολλοί σαν τον Αλεξάνδρο Ζωγράφο έδωσαν τα πάντα για να αποκτήσει αυτός ο τόπος ελευθερία και δημοκρατία.
Μιχάλης Γ. Παπαζήσης
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου