Επιστολή αναγνώστη: Κριτική με αφορμή τη θέση του κ. Τουλουμάκου

Με αφορμή το άρθρο σας « Πόλεμος για το νερό στην Θήβα» θέλω να ξεχωρίσω την τοποθέτηση του κου Τουλουμάκου, η οποία προσεγγίζει την πραγματικότητα με ορθολογική σκέψη.Πράγματι, οι μεγάλοι πόλεμοι έγιναν, και στην διαμάχη Παλαιστινίων – Ισραηλιτών αυτό είναι το κυρίαρχο, για το νερό, που αποτελεί την πηγή ζωής της φύσης και του ανθρώπου.Μέχρι σήμερα όμως οι τελευταίοι που ερωτήθηκαν ή τους απευθύνθηκε ο λόγος είναι οι άνθρωποι, των οποίων προηγούνται τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα.
Ενώ η Αθήνα θα έπρεπε να αγοράζει το νερό από τις πηγές του Μόρνου, όπως πρέπει να αγοράζει η Χαλκίδα το νερό από την Υλίκη, εντούτοις η επαρχία της Θήβας στενάζει είτε από μολυσμένα νερά είτε από την αναλγησία του κεντρικού Κράτους.
Είναι περίεργο να επικαλούνται κάποιοι το κράτος ως ο κεντρικός ρυθμιστής της διάθεσης των νερών, όταν δια της εταιρίας του, το Κράτος είναι εκείνο που κλέβει το νερό διοχετεύοντας το όπου νομίζει χωρίς να ερωτά κανένα και να ετοιμάζεται τώρα να το πουλήσει. Τα δικαιώματα των κατοίκων της Επαρχίας μας επί των νερών που «παράγονται» στα δικά μας εδάφη είναι μεγαλύτερα από τα εκχωρημένα δικαιώματα χωρίς την θέληση των ίδιων των κατοίκων, σε άλλες πόλεις και σε άλλους Νομούς ή Περιφέρειες.
Ποιο είναι το αποτιμημένο ανταποδοτικό όφελος για τους κατοίκους της Επαρχίας μας από τα νερά που άλλα μας τα αρπάζουν και για εκείνα που διασχίζουν τα εδάφη μας για να υδροδοτήσουν την Αθήνα; Υπάρχει; Και αν υπάρχει πότε και ποια Δημοτική ή κοινοτική Αρχή το διεκδίκησε; Βεβαίως κοινωνικό αγαθό είναι το νερό. Αλλά άνθρωποι με ανάγκες επί αυτού του κοινωνικού αγαθού δεν υπάρχουν μόνο στην Αττική και εμείς στην Βοιωτία άνθρωποι είμαστε.
Όλα τα χρόνια που πέρασαν ο δήμος της Θήβας αλλά και οι όμορες περιοχές δεν επέβαλαν αξιώσεις επί της φυσικής ιδιοκτησίας των υδάτινων πόρων , δεν προχώρησαν σε έργα υδροδότησης από την Υλίκη, δεν πρόβαλαν αντιρρυπαντική πολιτική στις βιομηχανίες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μας, δεν επέβαλαν πολιτική οικολογικών καλλιεργειών που δεν μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα, αλλά παρέμειναν παθητικοί εραστές της Εξουσίας - Υποταγής στο Κράτος, που το Κράτος απλόχερα τους έδινε.
Ακόμα και σήμερα που προέκυψε το πρόβλημα της προσβλητικής πράξης της ΕΥΔΑΠ, οι Δημότες δεν κλίθηκαν να μιλήσουν, δεν κλίθηκαν να αποφασίσουν. Ένα κονκλάβιο «πεφωτισμένων», που σε αυτό το Κράτος αναγνωρίζει γνώμη και δικαιώματα αποφάσισε χωρίς την γνώμη του λαού του Δήμου, όχι να ζητήσει τις υποχρεώσεις του Κράτους και της ΕΥΔΑΠ απέναντι την περιοχή και τους κατοίκους της , αλλά να αναγνωρίσει δικαιώματα που ετσιθελικά εγείρονται από έναν κρατικό-ιδιωτικό φορέα διαχείρισης και υδάτινης ιδιοκτησίας αναγνωρίζοντας και την ύπαρξη χρέους και την αποπληρωμή του χρέους και το δικαίωμα όποτε θέλει η ΕΥΔΑΠ και αύριο ίσως και η ΔΕΗ να επιβάλουν εκβιασμούς κατάσχεσης. Το ορθό ήταν πρώτα να στραφεί νομικά ο Δήμος εναντίον της πράξης της ΕΥΔΑΠ και μετά να έρθει σε συμφωνία διεκδικώντας παράλληλα δικαιώματα που είχαν …ξεχάσει οι προηγούμενες Δημοτικές Αρχές να εγείρουν.
Η εθελοδουλία όμως προς της Κεντρική εξουσία, που «μας» παρέχει δικαίωμα άσκησης Τοπικής εξουσίας προπορεύεται της Δημοκρατίας και των δικαιωμάτων των κατοίκων – δημοτών. Έτσι λοιπόν η Τοπική εξουσία συμπεριφέρεται στους δημότες όπως ακριβώς εκπαιδεύτηκε, ακριβώς όπως η Κεντρική εξουσία συμπεριφέρεται στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Βαγγέλης Κωνσταντίνου
Θήβα-Δήλεσι