ΘΗΒΑΪΚΗ ΠΟΙΗΣΗ: Ναοί Πολιτισμού

Γράφει ο π. Μελ. Θανάσου

«Σαν θα περάσεις, ξένε, από τη Θήβα, στάσου ευλαβικός προσκυνητής στον Παμεινώνδα και στον Πελοπίδα στάσου και για να φύγεις μη βιαστείς!

Τραγούδια που τους ήρωες υμνούνε του Πινδάρου η μούσα θα σου τραγουδήσει κι η Αντιγόνη η θεϊκή θε να σου ψιθυρίσει: «Οι άνθρωποι γεννήθηκαν για ν’ αγαπούνε».
Από τη Θήβα, ξένε, κι’ αν βιαστικός περνάς, για λίγο στάσου σκύψε προσκύνησε το χώμα που πατάς!
Ξένε, στοχάσου: Το άγιο χώμ’ αυτό, κι’ αν είσαι συ περαστικός, είν’ του Πολιτισμού ένας Πανάρχαιος Ναός!... (Λουκάς Κ. Ρούλιας).
Πολλές φορές έχουμε ασχοληθεί και διδαχθεί από την υπέροχη ποίηση του συμπατριώτη μας και πολύ αγαπητού φίλου μας κ. Λουκά Κ. Ρούλια την οποία ποίηση μπορούμε δίκαια να ονομάσουμε «Θηβαϊκή Ποίηση»,
Α)Γιατί τα περισσότερα ποιήματα του στις ποιητικές συλλογές του αναφέρονται στη Θήβα και την πολύ μεγάλη Ιστορία της. Μία τέτοια Ιστορία που δίκαια κατέστησε τη Θήβα ένα πανάρχαιο ναό του πολιτισμού, όπως χαρακτηριστικά τονίζει στον κάθε επισκέπτη της: «Το άγιο χώμ’ αυτό, κι’ αν είσαι συ περαστικός, είν’ του Πολιτισμού ένας Πανάρχαιος Ναός». Β)Γιατί ο ποιητής μας είναι γνήσιος Θηβαίος, εκ καταγωγής και αγαπάει πραγματικά την ιδιαίτερη πατρίδα του. Κι’ αν λόγω της εργασίας του δε ζει στη Θήβα, έρχεται τακτικά, την βλέπει, την αισθάνεται, την χαίρεται και ξεκουράζεται αναπολώντας περασμένα όμορφα χρόνια, παιδικές, νεανικές αναμνήσεις. Και ζει την ευλογημένη θαλπωρή της αγαπημένης πατρίδας, που γι’ αυτά και μόνο τα πράγματα, τα συναισθήματα, τα βιώματα, τα οποία μας χαρίζει πλουσιοπάροχα η γλυκιά πατρίδα, πρέπει να είμαστε ευγνώμονες στον Θεό, απ’ τη μια μεριά, που χάρισε μια τέτοια πατρίδα. Και από την άλλη να αγαπούμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας την πατρίδα και να την υπερασπιζώμαστε πάντα σε κάθε κακό…
Όμως εκτός απ’ τους πανάρχαιους ναούς του πολιτισμού της προχριστιανικής περιόδου, έχουμε και τους άλλους, τους χριστιανικούς Ναούς της Αγάπης και του πολιτισμού με βασικά και κύρια δείγματα την «Μεγάλη Παναγία των Θηβών», Το «Παγκόσμιο Προσκύνημα του Ευαγγελιστή Λουκά, πρώτου πολιούχου Της Αποστολικής Εκκλησίας των Θηβών», Την παλαιά και περικαλλή εκκλησία Της Αγίας Ελεούσας, τα ερείπια της όποιας βρίσκονται τώρα κάτω από το μικρό παρεκκλήσιο της σημερινής Αγίας Ελεούσας. Την περίφημη Μονή Αγίου Γεωργίου, τα ερείπια της οποίας βρίσκονται στην πλατεία Αγίου Γεωργίου, στο βορινό μέρος του σημερινού Ναού Αγ. Γεωργίου, όπου εμόνασε και ο Όσιος Μελέτιος. Τέλος για να μη μακρηγορούμε, αναφέρουμε τα «Βασιλομονάστηρα Οσίου Λουκά του Στειρίου και Σαγματά Θηβών»..
Έτσι, όλ’ αυτά τα ιερά και όσια που υπάρχουν στη Βοιωτική γη και πατρίδα μας είναι πολύφωτη Ναοί Πολιτισμού, αλλά και Χριστιανικής Ζωής και Λατρείας. Και πρέπει να ευχαριστούμε πάντα τους ποιητές μας, τους λογοτέχνες, τους πνευματικούς ανθρώπους, μα πάνω απ’ όλους τους Μοναχούς, που κρατάνε πάντα ζωντανά τα ιερά προσκυνήματα και μας θυμίζουν το χρέος μας προς αυτά. Ο Κύριος να ευλογεί πάντα τη ζωή και το μεγάλο έργο τους.

ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ
ΜΕΛΕΤΙΟΣ Ν. ΘΑΝΑΣΟΥ
ΙΕΡΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ
Ι.Ν. ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΘΗΒΩΝ
ΜΕΛΟΣ Δ.Σ. ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ – ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΒΟΙΩΤΙΑΣ