Μόλις λίγα χιλιόμετρα οδήγησης από την καρδιά της Αθήνας αρκούν για να αλλάξεις παραστάσεις, ήχους, μυρωδιές και τελικά διάθεση. Ιδανικός τόπος για την κυριακάτικη έξοδο με την οικογένεια, για πικνίκ, περιπάτους και βόλτες με ποδήλατο, η Βοιωτία είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα απ' ό,τι πιστεύαμε!
Από την εθνική οδό το Σαγμάτειο Ορος μοιάζει με άγονο βράχο που ξεπετάγεται στην άκρη του Βοιωτικού κάμπου. Πόσες φορές το έχουμε προσπεράσει οδηγώντας βιαστικά στην εθνική οδό, χωρίς καν να του ρίξουμε ένα βλέμμα; Και κυρίως πόσοι γνωρίζουν ότι στην κορυφή του κρύβεται μια μικρή όαση ορεινής φύσης και ένα από τα πιο σημαντικά μοναστήρια της Στερεάς Ελλάδας; Για τους Αθηναίους δεν χρειάζεται ιδιαίτερος προγραμματισμός, ούτε και κατανάλωση πολλών λίτρων βενζίνης, τέτοιες εποχές. Αν ξεκινήσετε το πρωί μπορείτε να επιστρέψετε το βράδυ έχοντας πραγματοποιήσει μια θαυμάσια εκδρομή. Οι οδηγίες είναι απλές: περάστε τα κλειστά διόδια του Σχηματαρίου, τη διασταύρωση για Χαλκίδα και στρίψτε δεξιά όπως δείχνουν οι πινακίδες για Υπατο - Μονή Σαγματά. Η εκδρομή μόλις ξεκίνησε!
Από το χωριό Υπατο θα ακολουθήσετε τον τσιμεντόδρομο και στη συνέχεια καλό χωματόδρομο που ανηφορίζει στις ξεροτράχαλες πλαγιές του όρους Σαγματάς. Η ανάβαση δεν διαρκεί πάνω από 6 χλμ. και σε καμία περίπτωση δεν είναι βαρετή. Με καθαρό καιρό θα απολαύσετε την καλύτερη θέα της περιοχής: Ολη η βοιωτική πεδιάδα, οι στιβαροί ορεινοί όγκοι του Ελικώνα και του Παρνασσού, η λεκάνη των λιμνών Υλίκης και Παραλίμνης απλώνονται στα πόδια σας! Και ξαφνικά, μια απροσδόκητη έκπληξη. Σε έντονη αντίθεση με τις ξεγυμνωμένες πλαγιές, αποκαλύπτεται μπροστά σας, σε ύψος 740 μέτρων, ένα υπέροχο καταπράσινο οροπέδιο.
Υπεραιωνόβιες βελανιδιές, κερασιές και γιγαντόκορμα πουρνάρια στολίζουν το τοπίο. Λίγο ψηλότερα το βυζαντινό καστρομονάστηρο Σαγματά απολαμβάνει τη γαλήνη του τόπου. Τη μονή ίδρυσε ο Οσιος Κλήμης ο Αθηναίος, με τη βοήθεια χορηγίας αλλά και πλοσιοπάροχων δώρων από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Κομνηνό και το όνομά της οφείλεται στο βουνό Σαγματάς (υψομ. 750) στο οποίο είναι χτισμένη και η όψη του οποίου (τουλάχιστον έτσι όπως το αντικρίζεις από τον κάμπο της Βοιωτίας) θυμίζει σαμάρι (σάγμα= σαμάρι).
Η συνέχεια εδώ
